Info

Dorien Knockaert

Posts from the tips Category

15676405057_a04d890f59_o

Vrijblijvende cadeautip: wij hebben alles al. BE73 8949 8417 573.
Bovenstaand rekeningnummer mist een cijfer en dat is de bedoeling. Want uiteraard wil ik niemand viseren. Iederéén zet tegenwoordig zijn rekeningnummer op het geboortekaartje van zijn kind. Het is een wat zakelijk begin van een mensenleven, maar praktisch. Behalve als je al alles hebt. Dan is zo’n rekeningnummer gewoon iets ongeïnspireerds.
Een goede vriendin van me doet er niet aan mee. Ze werkt het systeem, tot mijn stille bewondering, zelfs tegen. Voor iedereen die een rekeningnummer opgeeft, koopt ze een beige kruippakje uit de Carrefour, zegt ze. Nu ze zelf gaat bevallen, zit ze natuurlijk met de schrik dat ze al die kruippakjes terugkrijgt. Dus heeft ze er iets anders op gevonden. Ze vraagt kraamkost.
Kraamkost hoeft amper iets te kosten en je hoeft er ook niet voor om te rijden langs een babyspullenwinkel. Kraamkost kook je gewoon bijeen. Een grote schaal lasagne voor het uitgebreide gezin. Een stoofpot. Soep, salade, groentetaart. Want pas bevallen ouders hebben grote honger, maar weinig puf om in de keuken te staan.
In de VS, dat land dat we associëren met hamburgerketens en een algemene afkeer van sociale zekerheid, is kraamkost een normale zaak. Meer zelfs: er is een diepgewortelde traditie van culinaire solidariteit, niet alleen voor prille ouders, ook voor families die rouwen, met ziekte te maken krijgen of op welke manier dan ook zodanig overvallen worden door hun leven dat ze heel veel nood hebben aan goed eten, maar er zelfs nog niet toe komen om een blikopener te zoeken.
De traditie leeft. Dat zie je aan nieuwigheden zoals tasjes uit thermisch materiaal die speciaal ontworpen zijn om een hete ovenschotel te transporteren. Maar ook aan websites als Take Them a Meal, die een online-agenda aanbieden waarin buren, collega’s of oudergroepen hun geefmaaltijden kunnen coördineren, zodat niet iedereen op dezelfde dag met hetzelfde gerecht aanbelt bij het uitgeputte ouderpaar. Kraamkost is er niet per se gebonden aan kraambezoekjes: ook buren die je nog nooit gesproken hebt, vinden het vaak normaal om in hoge nood iets lekkers op je stoep te zetten. In de milde veronderstelling dat jij het later ook voor hen zult doen. En wat is er plezieriger dan koken voor iemand die zit te snakken naar iets huisgemaakts?
Ik moet het antwoord op die vraag schuldig blijven en zit al dagenlang te fantaseren over wat ik zal maken voor de vriendin zonder pamperrekening. Geen lasagne, want alle andere vrienden zullen al lasagne maken. Wel filodeegdriehoekjes met spinazie en schapenkaas: makkelijk in te vriezen, makkelijk in kleine porties af te bakken, makkelijk te eten met één hand en populair bij de broers van de baby. Geen linzenstoofpot, want dat lusten diezelfde broers waarschijnlijk niet. Wel groentetaart met een bak frisse kruidige sla die dagen meegaat. Een grote pot minestrone: troost goed, voedt goed. Misschien een paar bokaalsalades: open te draaien en op te lepelen. En een grote pot van mijn pompoenragout die zo lekker naar de herfst smaakt. Wedden dat die mensen met hun vrijblijvende cadeautip dat allemaal nog niet hebben?

Dit lijken me goede ideeën voor kraamkost:
Pompoenlasagne: makkelijk in te vriezen, makkelijk op te warmen.
– Een grote gezinsportie geroosterde groenten: amper werk en toch een zegen. Ik zou er een bulgursalade met nootjes, rozijnen, kruiden en geitenkaas bij geven. Of voor een gezin dat nood heeft aan goeie ouwe troostkost: aardappelpuree en een stukje (nep)vlees (kraamkost mag niet dienen om mensen tot een andere manier van eten te bekeren, denk ik).
Pompoenragout: blijft enkele dagen goed in de koelkast. Makkelijk op te warmen, makkelijk in te vriezen als er te veel is. Er zitten bonen in, maar die kun je volledig mixen, zodat moeilijkere eters er geen punt van maken. Lekker met polenta, maar ook met aardappelpuree of lekker brood.
bloemkooltaartBloemkooltaart met mosterd en gebakken ui. Gezinsvriendelijk, makkelijk op te warmen (maar ook op kamertemperatuur lekker) en desnoods in te vriezen.
Aardappel-paddenstoelentaart. Tenzij het halve gezin geen paddenstoelen lust.
– Hetzelde geldt voor paddenstoelenlasagne. Machtig stukje ovenschotel (vergeet er geen groene salade bij te geven).
Filoflapjes! Oh, wat zou ik als pas bevallen moeder blij zijn met filoflapjes. Een grote bak om in de diepvriezer te steken en beetje bij beetje af te bakken. (De filoflapjes met spinazie uit Goed Eten zijn misschien nog meer geschikt dan het recept met ui en walnoot waar de bovenstaande link naartoe leidt)
Lauwe pasta met gegrilde paprika, kerstomaatjes en zoetzure dressing. Een makkelijke crowdpleaser. (Niet geschikt om in te vriezen)
venkelsaladeFruitige venkelsalade: superdosis vitaminen! En niet moeilijk.
Maissoep: een wat andere soep die toch heel toegankelijk smaakt. Geef er een lekker stokbrood bij en het is een maaltijd.
Boontjes op z’n Bengalees: als je ze zacht kruidt, is het gewoon een lekker hartige eenpansschotel met aardappelen en boontjes. Geef er een pot romige volle yoghurt bij, als sausje, en een bakje kerstomaatjes. (Niet geschikt om in te vriezen)
Nazomercurry met pompoen en aubergine: een zachte curry die niet te gek smaakt om ook kinderen te kunnen bekoren. Geef er basmatirijst bij, en misschien wat gebraden kip voor gezinnen die echt aan hun vlees zijn gehecht. (Invriezen kan)
– Een pitapakket: pitabroodjes, een paar slaatjes, een yoghurtsausje, in stukjes gesneden fetakaas en falafelballetjes die enkel nog even op te bakken zijn (die hoef je natuurlijk niet per se zelf te maken, veel supermarkten hebben er heel aanvaardbare).
ratatouilleRatatouille. Geef er ineens ofwel pasta en parmezaan bij, ofwel vlees en stokbrood. Zodat het een volledige maaltijd wordt. Goed in te vriezen. (Simpelere variant: courgettestoofpot)
Zomers stoofpotje met paprika, tomaat, aardappel en een ei. (Geef er een bakje eieren bij die de gelukkige ontvangers zelf kunnen bakken)
Kaneelbroodjes. Voor gezinnen die al voldoende volwaardige maaltijden hebben of gewoon deugd hebben van een luxueus ontbijt of vieruurtje. (zie ook: granola en banaanpannenkoekjes)

Hier kun je alleszins rekening mee houden:
– Sommige moeders die borstvoeding geven, moeten zuivel mijden omdat hun baby de moedermelk anders niet verdraagt. Sommigen mijden om dezelfde reden moeilijker verteerbare groenten zoals uien, paprika of kolen. Pols op voorhand even of dat het geval is.
– Veel borstvoedende moeders mijden ook uitgesproken pikant eten. Dat lijkt me sowieso niet erg geschikt als kraamkost voor gezinnen waar behalve de baby nog andere kinderen zijn.
– Je kunt ook even polsen of het gezin waarvoor je kookt, misschien liever iets heeft wat meteen in de diepvriezer kan, voor de nabije toekomst. In dat geval zijn lasagne, spaghettisaus, maaltijdsoepen, quiches/flapjes, en dikke stoofpotjes zoals ratatouille of pompoenragout heel interessant (beter geen soepen/stoofpotten met room of met grote stukken aardappel).

Nog suggesties van mensen die het allemaal al eens meegemaakt hebben?

(De introtekst verscheen vorig weekend in mijn kookrubriek in De Standaard Magazine. Intussen is de vriendin bevallen en eet ze al bijna een week kraamkost)

Paellafeest in Vilamarxant, Valencia.

Paellafeest in Vilamarxant, Valencia.

Tussen het afwerken van een boek en het aanschouwen van de eerste gedrukte exemplaren zitten drie windstille weken. Weken waarin je niet meer voor de tiende keer een tekst moet nalezen om er dan toch nog een suffe schrijffout uit te halen. Weken waarin je je hoofd niet moet breken over titels, flapteksten en inhoudstafels. En weken waarin je ook nog niet kunt gaan signeren of praten over je boek. De drukker is er immers nog mee bezig.
Het zijn de perfecte weken om vakantie te nemen. Dus vertrok ik voor drie weken naar Spanje. Om te lezen, te fietsen, te aperitieven en te slenteren in de lentezon.
Ik heb er ook onverwacht lekker gegeten. Onverwacht, omdat ik Spanje gastronomisch niet zo hoog aansloeg (waar haalde ik het?). En ook omdat ik dacht dat ik het nooit zou leren, om op reis het juiste restaurant en de juiste winkels binnen te gaan.
Beide veronderstellingen bleken fout.
En dit zijn vijf tips voor mensen die meer eetplezier uit hun reis willen halen.

Casa Chimo in Bocairent, waar de tafelkleden van papier zijn, de huiswijn geen naam heeft en de entree naar javel ruikt. En waar de boerenkost met zoveel liefde wordt opgediend dat je ervan smelt.

Casa Chimo in Bocairent, waar de tafelkleden van papier zijn, de huiswijn geen naam heeft en de entree naar javel ruikt. En waar de boerenkost met zoveel liefde wordt opgediend dat je ervan smelt.

1. Kies niet voor het mooiste terras. Wel als je alleen maar een biertje of een koffie wilt drinken, niet als je goed wilt eten. Op het mooiste terras serveren ze zelden het lekkerste eten. Dat heb ik eigenlijk vroeger al van mijn ouders geleerd, maar zoals dat gaat, duurt het dan nog eens twintig jaar eer je die wijsheid met overtuiging in de praktijk begint te brengen. De jongste jaren vreesde ik dus dat ik gewoon te oud was om nog een neus te ontwikkelen voor het waarlijk-leuke-restaurant-in-het-buitenland. Het verschil te leren zien tussen het authentieke volksrestaurant en het voormalige authentieke volksrestaurant. Of tussen een wat ambitieuzer restaurant en een omhooggevallen restaurant. Goed, deze keer lukte het op een of andere manier. Je moet dus gewoon volharden.

Een van de 47 paellapannen op het paellafeest van Vilamarxant, Valencia.

Een van de 47 paellapannen op het paellafeest van Vilamarxant, Valencia.

2. Vriendjes maken en mee-eten maar. Je hoeft geen kind aan huis te zijn bij de locals om eens bij ze aan tafel te kunnen aanschuiven. Toch niet als het pakweg paellafeest is in Vilamarxant. Dan volstaat het dat je de campinguitbaters herkent, ze trakteert op een biertje en je aansluit bij hun vriendengroep. Om maar te zeggen: dorpsfeesten zijn niet echt voorzien op toeristen, maar het eten is er vaak geweldig en de mensen zijn er meestal wel in de stemming om een paar extra enthousiastelingen te laten mee eten. Trakteer op drank, wees creatief met je vijf woorden Spaans en lach schaapachtig als de situatie daarom vraagt.
Houd ook je ogen open voor gastentafelformules en huiskamerrestaurants. In Frankrijk zijn er bijvoorbeeld nog altijd veel mensen (vaak B&B-uitbaters, maar niet altijd) die tables-d’hôtes aanbieden en je zo van hun lekkerste thuiskeuken kunnen laten proeven.

Een soort van broccolischeuten (Kim?) op de Boqueria-markt in Barcelona.

Een soort van broccolischeuten (Kim?) op de Boqueria-markt in Barcelona.

3. Ga naar de markt. Zelfs op snobistische toeristenmarktjes kun je vaak al een leuke portie plaatselijke eetcultuur meepikken. Maar het meeslependst zijn natuurlijk de gewone versmarkten, waar je ziet wat de oogst en de tradities van de streek zijn, en waar de mensen thuis zoal mee koken – vaak ontdek je hier de gezondere eetgewoonten van de locals. Neem er je tijd voor: op het eerste gezicht bestaat zo’n versmarkt misschien gewoon uit een viskraam, een paar groentekramen en een paar vleeskramen. Op het tweede gezicht liggen er groenten die je nog nergens tegenkwam, zien de bloemkolen er helemaal anders uit dan thuis en zijn er liefst vier soorten snijbonen in de aanbieding. En dat kleine kraampje dat ertussen staat biedt zowaar acht soorten vers gekookte bonen en linzen aan.
Ja, ik ben een vrouw geworden die van een reis terugkeert met een telefoon vol foto’s van groenten, en met acht soorten bewaarbonen (daarover later meer).

Ontbijt op doorreis.

Ontbijt op doorreis.

4. Zorg ervoor dat je geregeld zelf je eten kunt maken. Anders zijn al die appetijtelijke markten natuurlijk een enorme bron van frustratie: een pot confituur kun je nog meenemen naar huis, maar een bos frisse broccolischeuten moet je de dag zelf nog in de pan kunnen gooien. Dat is een van de redenen waarom ik niet graag op hotel ga en wel graag ga kamperen of een vakantieappartement huur. Dat je daar zelf kunt koken, zorgt er doorgaans ook voor dat je lichter en gevarieerder eet tijdens je vakantie. Ben je toch gebonden aan een hotelregime, gun jezelf dan af en toe een picknick. Neem een zakmes mee.

Gekookte-bonenkraam op de markt in Barcelona.

Gekookte-bonenkraam op de markt in Barcelona.

5. Wees realistisch over je principes. Als je op je vakantie strikt vegetarisch of veganistisch wilt eten, richt je dan op het restaurantaanbod in de grote of progressieve steden en kook op het platteland zelf. In veel landen (zoals euhm, België) is er simpelweg geen interessant vegetarisch aanbod in de meer landelijke eetzaken. Elke dag tortilla con patatas, geloof me, het gaat tegensteken, maar je moet uit hard hout gesneden zijn om daar op je vakantie een strijdpunt van te willen maken. Happy Cow is een website die vegetarische en vegane adressen in de hele wereld verzamelt. Ook in de op lifestyle georiënteerde reisgidsen van de 100%-reeks vind je goede tips.
6. Reis naar India.
Dan kun je alle vijf voorgaande tips negeren, want je vindt er simpelweg overal lekker eten, grotendeels gezond en vrij van vis of vlees. Het is wel ver. En Spanje is prachtig.

Koepel in het marktgebouw van Valencia.

Koepel in het marktgebouw van Valencia.

Gedroogde pepers en paprika's in Barcelona.

Gedroogde pepers en paprika’s in Barcelona.

Zonsondergang op de stadsvulkaan in Olot.

Zonsondergang op de stadsvulkaan in Olot.