Info

Dorien Knockaert

Ik ben aan een nieuw boek begonnen.
Diep ademhalen.
Er staat nog geen letter op papier. Maar nu is er dit, deze aankondiging, en kan ik niet terug. En in mijn keuken heeft het boek al alles overgenomen. Want het wordt een kookboek. En een boek over koken.
Over waar ik zo van houd: dat koken je de materiële wereld beter leert begrijpen. Waarom een rijstkorrel zacht wordt in heet water. Wat een boon nootachtig lekker kan maken of net weerzinwekkend melig. Hoe je je soep zoveel smaak, beet en levendigheid kunt geven dat ze als maaltijd ruimschoots volstaat.
Over dit heerlijke tijdperk na het Vlees-Groente-Aardappelenbord, waarin we kunnen en moeten heruitvinden wat een goede maaltijd is.
Over mijn werkpunten, daarover ook. Want ik verlies mij in Projecten. Ik haal graag 50 kilo tomaten in huis, roekeloos, in een week met drie zware schrijfdeadlines. Die sta ik dan ’s nachts in te maken, wonderlijk doordrongen van het gevoel dat alles klopt. Maar als het erop aankomt om dag in, dag uit te zorgen voor haalbare maaltijden, dan mis ik soms de vonk, of het zelfvertrouwen. Om nog te zwijgen over mijn bijna belachelijke culinaire verlegenheid wanneer ik vrienden of buren ontvang voor wat een ongedwongen avond moet zijn. Terwijl ik tegelijk droom over de Gastentafel waar Revolutionaire Ideeën rijpen voor de Zorgzamere en Kansrijkere Samenleving, in mijn eigenste keuken, gesterkt door mijn trefzekere lasagnes en noedelsoepen.
Vaak wil ik lopen, springen, vliegen, maar ik snap het stappen nog niet ten gronde. Daarin ben ik mij nu aan het bijscholen.
Het resultaat wordt een boek over de kunst sober te koken.
Het verschijnt wanneer het klaar is.

Ik zoek nog leermeesters (M/V/X).
Ik leer al heel veel door mezelf themaweken op te leggen: ovenschotels, quinoa, bouillon, grillpannen, alles wat ik beter wil begrijpen. (Daar is mijn Projectdrang weer. Kicken.)
Maar tussendoor bedenk ik: ergens moet nu ook een heel goede macrobiotische kok gierst aan het koken zijn, van wie ik heel veel zou kunnen leren. Of een voedingstechnoloog die op punt staat om de lekkerste bonen in tomatensaus uit te vinden. Of een traiteur die de meest hartverwarmende ovenschotels van de Benelux maakt, zonder dat ik dat weet.
Als u aan zo’n leermeester denkt, mail me dan: dorienknockaert@hotmail.com.

Ik wil tot slot nog iets zeggen over de verkiezing van Donald Trump. Want ik begin mij nu te voelen zoals die ene keer toen ik na een concert naar huis fietste met een vriend van mijn man. Zijn moeder was een paar dagen eerder overleden, wist ik van mijn man. Ik dacht er de hele tijd aan, terwijl we over andere dingen praatten. Ik dacht de hele tijd: wat kan ik erover zeggen dat zínnig is? Dus ik zei er helemaal niets over.
Zo wil ik nooit meer zijn.
Donald Trump is vorige week verkozen tot president van de Verenigde Staten. Voor alle mensen die daar even radeloos, half zo radeloos of nog radelozer door zijn dan ik: een omarming. Ik probeer zo hard te hopen op weerwerk dat overtuigt, dat we weer massaal gaan geloven in samen sterk zijn. Behalve over ovenschotels en bonen loop ik nu dus ook veel te denken over democratie, waardigheid en mensenrechten. Daaruit vloeit voort dat mijn jaarlijkse online kookboekenverkoop deze keer ten voordele van Amnesty International is. Op mijn Facebookpagina kun je zien wat ik allemaal in de aanbieding heb ( veel!), en lezen hoe de verkoop verloopt (gezellige chaos!).
Maar het is fijn om elkaar ook hier nog eens tegen te komen.

schermafbeelding-2016-11-12-om-23-55-39

Save

Save

Reacties

7 Reacties

Post a comment
  1. Fany #
    november 15, 2016

    Veel succes met dit nieuwe project en met dz lezing straks in Leuven.
    Oh, wat doet het deugd dat je iets schrijft over Trump!

  2. november 15, 2016

    Super. Ik kijk al uit naar de hartverwarmende gerechten in je nieuwe boek. We zullen ze nodig hebben. Bedankt voor je stukje over Trump: hier hetzelfde gevoel. Het is zo somber dat ik er niet eens iets over wil zeggen, en al helemaal niet weet wat ik kan doen. Hoe ging die quote nu ook weer, ‘Bad men need nothing more to compass their ends than that good men should look on and do nothing’, of iets in die zin?

  3. november 15, 2016

    Helaas ben en ken ik geen leermeester, helaas wordt Trump president, maar gelukkig zorgt dat laatste ook voor verzet en positieve vibes.
    Ik kijk uit naar je boek!

  4. patricia #
    november 16, 2016

    Voor macrobiotisch koken kan je misschien contact opnemen met Marijke De Coninck in Gent, zij is zelf een superkok en kan je misschien verdere inlichtingen geven. Ook vegetarisch restaurant Avalon in Gent misschien? Het is maar een ideetje. Veel succes. Patricia

  5. november 16, 2016

    Wat schrijf jij toch mooi! Ik kijk er al naar uit. Succes en bedankt om de wereld weer wat te helpen verbeteren.

  6. november 17, 2016

    Dag Dorien, Mie (moois van…) vroeg me hier eens te komen kijken en zien of ik kon helpen. Ik ben biowinkelierster, sinds 35 jaar veganiste en heb 30 jaar kooklessen gegeven. Zelf kook ik zeer sober, met heel veel groenten en ook zeegroenten. Geen idee of u daar iets aan kan hebben, maar als er vragen zijn beantwoord ik ze graag.

Trackbacks & Pingbacks

  1. (Bijna) Thuiskomen | JONGE SLA

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS