Info

Dorien Knockaert

11400772025_112fab5117_o

 
Spullen waar je een stille boon voor hebt. Iedereen kent dat wel, hoop ik.
Ik heb er best veel: mijn slazwierder, mijn fuchsia pyjamabroek, mijn maatbeker met spatdeksel, mijn noppenkousen. Ze houden zich koest in de schaduw van de pronkstukken: de handgemaakte theeglazen, de lievelingsjurk. Geen complimenten, geen opschepperij. Nooit laat ik mijn lelijke slazwierder schijnbaar onbedoeld rondslingeren als er vrienden komen. En hoewel mijn pyjamabroek het meest gedragen stuk uit mijn kleerkast moet zijn, heb ik hem nooit aan als er een fotograaf in de buurt is.

Laatst deed ik het dan toch. Ik nam een foto van mijn pannenlikkers. Het werd sterker dan mezelf.
Ik ken niemand anders die van pannenlikkers houdt. Sommige mensen halen er niet eens één in huis, anderen hebben er wel eentje, maar laten het verwelken in een oude rumtopf waar ook nog een schuimspaan, een braadvork en een bloem uit crêpepapier in staan.
Pannenlikkers zijn zo goed. Ze helpen je niet alleen om spaarzamer te zijn, ze zorgen ook voor smaak. Want net die beetjes die aan je slakom, je braadslede of je steelpan blijven kleven, zijn de lekkere. De net iets meer gekaramelliseerde kruimels, de kruiden en de uiensnippers, het laagje olie dat zich vol aroma’s heeft gezogen. Er is maar één middel om die op geciviliseerde wijze in je mond te doen belanden. Pannenlikker is de naam.
Ik heb heel lang gezocht naar goede pannenlikkers. Vaak worden ze uit twee stukken gemaakt: een lapje uit rubber of silicone, en een steel die je daarin schuift. Niet ideaal, want tussen beide onderdelen kruipen etensresten of vocht, waardoor je ze altijd weer uiteen moet halen om ze af te spoelen en te laten drogen. Nergens vond ik een exemplaar uit één stuk. Niet in webshops, niet in kookwinkels. En toen ik het min of meer had opgegeven, kwam ik er gewoon een paar tegen in de Colruyt. En de week daarop in de Delhaize.
De pannenlikker uit één stuk is gearriveerd.
En nu ga ik er weer over zwijgen.

Reacties

11 Reacties

Post a comment
  1. februari 15, 2014

    Die pannenlikker van de Delhaize maakt mij ook blij, ik zou er speciaal cake voor bakken.

  2. februari 15, 2014

    Yep! Ik moet er ook een. Of twee. Colruyt, here I come.

  3. februari 15, 2014

    hier nog een fan van de pannenlikker! Onmisbaar in de keuken zelfs, lijkt mij.

  4. februari 15, 2014

    Onontbeerlijk. Even iets bijschrijven op het boodschappenlijstje voor volgende week.

  5. Diane #
    februari 15, 2014

    O.M.G. YES! Och moest mijn moeder dit kunnen lezen (ik ga het toch doorsturen 😉 ), ze zou zich ZO begrepen voelen… ze zoekt namelijk al jaren naar een waardig vervanger van ene die ik denk bij haar foodprocessor geleverd was… en heeft het nooit gevonden: juist dat probleem met de 2 delen, en ook dat ze zowiezo allemaal zo stug waren. Nu dat ik zelf ene gebruik (die ook met een FP bijgeleverd was) kan ik er helemaal inkomen. Dus om haar eventueel een heel groot plezier te kunnen doen, én ook omdat de mijne al een scheur in heeft (onvoorzichtig in mijn blender gebruikt terwijl de snijstuk erin zat 😦 ), ga ik maandag al snel op zoek, voordat al je lezers me vóór zijn! Merci voor de tip 😀

  6. februari 16, 2014

    volledig eens met die noppensokken

  7. Floris #
    februari 16, 2014

    Ik herinner mij dat onze buurjongen ooit een beetje lacherig deed over de favoriete uitspraak van zijn broer: allez man, gebruik toch een pannenlikker! En dat ik toen stilletjes dacht: ik snap dat.

  8. februari 16, 2014

    Oh, ik was meteen al jaloers op je pannelekkers in een stuk. Gwoon van de colruyt? Breng ik zeker mee volgende keer! Geen beter gereedschap dan dat om bvb ook een pot choco volledig leeg en proper te krijgen… En natuurlijk ook het cakebeslag, of om zelf restjes af te likken. MMMM.

  9. Anita #
    februari 16, 2014

    Wat een prachtig verhaal!

  10. februari 17, 2014

    zalig die likkers! ik wil er ook zo!

  11. maart 11, 2014

    Dit is zooooo herkenbaar, ik heb met één langgerekte glimlach zitten lezen. En ik was ook al lang op zoek naar eentje uit één stuk, al was het onbewust. Ik heb wel zo een bakkersspatel, maar daar worden je vingers altijd bijzonder vettig van 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS