Info

Dorien Knockaert

Handen Kim

Er waren voorboden in 2012. Een naaiboek dat, schijnbaar vanuit het niets, de bestsellerlijsten aanvoerde. Een hoogaanzienlijk productiehuis als Woestijnvis dat zich inliet met een alternatief lifestylemagazine. Fenomenen werden ze genoemd, of uitingen van een hype. Typische woorden die vallen wanneer redactiecheffen en radiomakers even niet weten wat ze ervan moeten denken.
In 2013 werd het normaal. Dat niets op zich te banaal is. Dat een kunsttempel als Vooruit een festival wijdt aan het repareren van speelgoed en stoelen. Dat Villanella zijn theatercomplex openzet voor een gastronomisch weekend vol discussie en denkvoer. Dat twintigduizend Vlamingen elkaar of zichzelf een moestuinboek cadeau deden in de jongste weken. Dat een maakboomwedstrijd – knutsel je eigen kerstboom ineen, of iets wat erop lijkt – werd gejureerd door Tante Kaat én Jan Hoet.
Wim Lybaert, Caroline Verbrugghe en de geweldige vrouwen van Alle Dagen Honger doen er hun zeg over in een artikel dat ik schreef voor het jaaroverzicht van De Standaard dit weekend.
Simpele ambachten, huiselijk geknutsel, aloude klussen. Na decennialang misprijzen blijken ze dan toch iets waardevols in zich te dragen. Vaardigheid die van pas komt. Iets therapeutisch. Maar ook inzicht. Weerwerk.
Michael Pollan, de Amerikaanse onderzoeksjournalist die wereldberoemd werd met zijn boeken over de voedingsindustrie, vond het plots ongerijmd dat hij zelf amper kon koken. Dus heet zijn jongste worp Een pleidooi voor echt koken, een boek waarvoor hij stoofpotlessen nam, zijn eigen brood leerde bakken en in de leer ging bij kaasmakers. Hij raakt er maar niet over uitgeschreven hoe waardevol zo’n inwijding is. ‘Voor even stap je uit je vertrouwde rol als producent van één ding – wat het ook is dat je verkoopt voor je inkomen – en passieve consument van al de rest. Vooral wanneer je om den brode iets abstracts produceert zoals woorden, ideeën of “diensten”, doet het plezier om iets tastbaars en bruikbaars te maken, iets wat direct bijdraagt aan de zorg voor je lichaam (en dat van je familie en vrienden). Ik betwijfel of het toeval is dat de interesse in allerlei doe-het-zelfprojecten zo toeneemt net nu we het merendeel van onze actieve uren doorbrengen voor een scherm. Nu vier van onze vijf zintuigen en de hele rechterkant van onze hersenen zich vreselijk onderbenut moeten voelen, brengen dit soort klussen en avonturen de beste remedie. Ze zijn het antigif voor onze abstractie.’
En alleen al in die hoedanigheid zullen ze nog wel even van pas komen.

(Foto’s: Els Menten)

9364624874_21c0fc1439_o

Reacties

Nog geen reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS