Info

Dorien Knockaert

Eerst was er de mail van de groenteboer. Deze week zou hij vogelmuur in ons mandje steken, vogelmuur van eigen teelt. ‘Wordt beschouwd als een onkruid, maar is heel lekker rauw in een slaatje.’ Voorts zou er postelein bij zitten. In Amerika hoort dat ook bij het onkruid, zegt Wikipedia.
Toen was er het mandje zelf, dat eigenlijk geen mandje is – ik schrijf dat maar omdat het veel appetijtelijker klinkt dan pakket. Het is gewoon een verzameling zakjes met groenten en fruit erin, die mijnheer Jonge Sla elke maandagavond in een rugzak naar huis brengt. Deze week was mijnheer gehaast. Hij liep een beetje. En op zijn rug hosten de groenten lekker mee.
Zo stond ik deze morgen met een zakje verpieterd onkruid in mijn handen. Uitmuntend onkruid, dat ook wel. Want het was toch maar mooi in mijn koelkast geraakt. Maar een fris slaatje zou het toch niet meer worden.
En toen dacht ik aan een herinnering die mijnheer Jonge Sla graag ophaalt, aan zijn grootmoeder die pannenkoeken bakte met paardebloembladeren erin.
Een goed idee, zo’n onkruidpannenkoek, dat weten we nu wel zeker.

Onkruidpannenkoeken
Voor 3 personen:
Blinideeg (Vrij naar Feasts van Silvena Rowe en ook prima voor aperitiefhapjes. Wie geen gist heeft of geen tijd, kan ook een dik pannenkoekenbeslag maken met bakpoeder ipv gist):
160 g bloem (ik nam half boekweit – half voltarwe)
160 ml lauwwarme melk
10 g suiker
1/2 tl zout
3 g droge gist (instant)
2 eieren, dooiers en wit apart
1 el zure room
Onkruid:
Kluwen postelein en dergelijke, genoeg om twee flinke handen te vullen (ik ben het vergeten te wegen, maar mijn onkruidbergje had ongeveer hetzelfde volume als het gerezen deeg)
Sausje:
Zure room
Eventueel wat bieslook

1. Maak eerst het deeg, dat minstens een uur moet rijzen. Meng de melk met de suiker en het zout. Voeg de dooiers en de gist toe. Doe het meel in een grote kom, maak een putje in het midden, giet er het melkmengsel in en roer het langzaam onder de bloem. Dek de kom af, zet hem op een warme plaats en laat het beslag één à twee uur rijzen. Roer er de zure room onder en de tot zachte pieken opgeklopte eiwitten.
2. Was en zwier intussen de blaadjes. Hak ze in wat kleinere stukken (maar niet fijn). Meng ze onder het deeg.
3. Strijk wat olie in een grote antikleefpan. Zet die op een groot vuur. Schep er los van elkaar lepels deeg in. Plat ze een beetje af – de pannenkoekjes mogen niet té dik zijn, want dan zijn ze niet snel genoeg doorbakken. Bak ze aan beide zijden goudbruin.
4. Serveer de pannenkoekjes met zure room, waar je wat gehakte bieslook onder kan mengen, als je daar zin in hebt.

Weekmenu
Hieronder ineens mijn hele weekmenu, dat ik deze morgen al tot en met donderdagmiddag in orde gebracht heb. Want nee, ik wil vooral niet de illusie wekken dat ik elke dag kook. Ik kook maar twee of drie keer per week, maar dan wel ineens veel. Ik weet misschien niet zo goed hoe andere mensen dat precies doen of wat er eigenlijk normaal is, tegenwoordig. Ik heb daar vanavond een beetje over zitten peinzen na het lezen van deze leuke column in The New York Times.

Reacties

7 Reacties

Post a comment
  1. zen #
    februari 23, 2011

    eigenlijk kook ik elke avond. Altijd al gedaan. Maar, sinds de zoon er is is het wel simpeler geworden. Zoon van school halen, thuis tegen 17u en eten op tafel tegen 18u. Vroeger stond het eten eerder tegen 20u op tafel.

  2. zen #
    februari 23, 2011

    oja, en in het weekend of op woensdag durf ik al eens uitgebreider koken.

  3. zen #
    februari 23, 2011

    en nu pas het artikel gelezen 😉 Tja, ik heb de luxe om redelijk flexibel met mijn werktijd te kunnen omgaan en kies ervoor om redelijk op tijd de zoon van school te halen zodat er nog gekookt kan worden op een uur dat een vierjarige nog mee aan tafel kan. Langs de andere kant kan ik dit alleen maar omdat ik ’s morgens voor dag en dauw vertrek en een echtgenoot heb die ook flexibel is en de ochtendroutine doet. Leven is keuzes maken…

  4. februari 26, 2011

    I know. Ik deed het jaren, elke dag koken, en ik ben het beu. Ik kook zo graag, maar ik betrapte mezelf erop dat ik deze ochtend dacht: ‘jakkes, weeral zo veel tijd in mijn keuken vandaag’.
    Maar met kinderen en vaste werkuren lijkt dat inderdaad gauw evident. Ik doe veel in het weekend (eten vr maandag, soep vr donderdag), omdat het mijn week verlicht. Maar het verzwaart mijn weekend.
    Misschien betert het weer allemaal als ik mijn nieuwe keukentje krijg 😉

Trackbacks & Pingbacks

  1. Kasten zonder Vlees « Jonge Sla
  2. Ontbijtpannenkoekjes « Jonge Sla
  3. Koken met onkruid |

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS