Info

Dorien Knockaert

Vandaag: citroentaart. Gewoon omdat dat tegenwoordig mijn lievelingstaart is.

Een goed recept, potgemakkelijk op één klein venijnig prutswerkje na. Omdat het een afgedekte taart is, moet je op een gegeven moment dus de vulling in één keer met één lap deeg afdekken. Daar komt wat verbale agressie bij kijken, maar het lukt wel. Het handigste wat ik er tot nu toe op gevonden heb, is dat je onder de moedwillige deeglap eerst een taartkartonnetje schuift, hem zo optilt en dan weer voorzichtig over de taart van het kartonnetje laat schuiven. Zo’n kartonnetje kan je gerust recycleren, je kan een heel pak kopen bij de Ava of je kan er simpelweg eentje vragen aan de bakker. Zeg dat het voor het knutselwerkje van je snoezepoezedochtertje of petekindje is en voila, iedereen content.
De beloning is groot. En er moet verse slagroom bij, vind ik.

Voor de rest kan ik nog een leuke eetfilm signaleren die ik pas gezien heb: Babette’s Feast. In het begin lijkt hij meer over godsdienst te gaan, maar je moet volhouden. Als je tenminste te vinden bent voor ingehouden romantiek, spaarzame Scandinavische dialogen, subtiele humor en weidse landschappen.

Helemaal anders was de Vrouwendag vorige week, waar een tamelijk fantasieloos en bitsig feminisme deze keer het voortouw leek te nemen. De Nederlandse columniste Elma Drayer kreeg veel aandacht voor haar boek Verwende prinsesjes. Portret van de Nederlandse vrouw, waarin ze stelt dat niet het glazen plafond, maar vrouwelijke luiheid de oorzaak is van het geringe lage aantal vrouwen in topfuncties: ‘Het wemelt in Nederland van de ma-di-do-vrouwen’, schrijft ze geringschattend. ‘Onder aan hun e-mailtjes laten ze weten uitsluitend bereikbaar te zijn op maandag, dinsdag en donderdag. De rest van de week hebben zij wel wat beters te doen.’ Emancipatie betekent in de eerste plaats voltijds werken, vindt Drayer, want zonder financiële onafhankelijkheid sta je nergens.
Nu dacht ik dat je in West-Europa met een deeltijdse of zelfs halftijdse job ook doorgaans al financieel onafhankelijk kon zijn, als je tenminste niet constant geld wilt uitgeven aan lazer-ontharingen, iPads en citytrips en zo.
Tot overmaat van irritatie kreeg ook de Vlaamse pers zijn portie anti-thuisfeminisme, met Griet Coppe van de CD&V die een opinieartikel publiceerde tégen het verlengde bevallingsverlof: ‘Twintig weken ‘out’ maakt van het glazen plafond een ‘plafond in dubbelglas’ en zal de carrièreplanning van de jonge moeders zeker niet gemakkelijker maken. (…) Uit directe ervaring weet ik dat veel jonge vrouwen niet staan te trappelen om twintig weken thuis te blijven voor babycare en dat ze, zelfs na onze huidige vijftien weken, blij zijn omdat ze weer aan de slag kunnen, zich kunnen realiseren, kunnen genieten van collegiale contacten.’
Hoera, ik ben een vrouw die meer dan voltijds werkt en die nooit op bevallingsverlof moet. En bevrijd dat ik mij daardoor voel! En zinvol! Ik realiseer mijn eigen tot en met. Waarom ik in mijn geringe vrije tijd nog met een kookblog zit te klooien, god mag het weten.
Kom, we gaan taart bakken.

Citroentaart uit ‘The Vegeterranean’ van Malu Simoes & Alberto Musacchio

Voor een taart van 28 cm diameter (of twee kleinere):

Vulling:
300 ml water op kamertemperatuur
200 g suiker
50 g maïsbloem (geen maizena, geen polenta, maar dus maïsbloem)
Zeste van 3 citroenen
Sap van 2 citroenen
1 ei

Deeg:
150 g suiker
400 g bloem
150 g boter, op kamertemperatuur
2 eieren
1 el Marsala (Italiaanse dessertwijn; vind je bij Delhaize, maar kan je ook vervangen door een andere dessertwijn of water)
1 el citroensap
2 tl bakpoeder

Bloemsuiker
Slagroom

1. Maak eerst de vulling. Meng het water, de suiker, de citroenzeste en de maïsbloem in een steelpannetje en breng het aan de kook. Laat het mengsel 1 minuut koken en daarna volledig afkoelen. Meng er ten slotte het citroensap en het ei onder.
2. Terwijl de vulling afkoelt, kan je het deeg maken. Meng in een grote kom de suiker met de bloem, maak een putje in het midden en doe daarin de overige ingrediënten. Meng alles met een vork of met je vingers. Ga er een paar keer door met een deegsnijder of een paar messen (om de boter fijner onder het deeg te mengen zonder dat hij smelt). Rol het deeg in een bal, pak het in in folie en laat het een kwartier rusten in de koelkast.
3. Verwarm de oven voor op 180°. Vet een taartvorm in van 28 cm doorsnede en bestuif hem met een beetje bloem. Neem iets minder dan 2/3 van het deeg en rol het uit tot een cirkel die groot genoeg is om de taartvorm te bekleden. Doe dat op de manier die jij het handigst vindt: tussen twee stukken bakpapier, op een snijplank of gewoon op het aanrecht… je zal in ieder geval veel bloem nodig hebben om je deegrol en werkvlak te bestuiven, anders zal het deeg blijven plakken. Bekleed de taartvorm met het deeg en giet er de citroenvulling in.
4. Rol de rest van het deeg uit in een cirkel die groot genoeg is om de vulling ruimschoots te bedekken. Schuif er een taartkartonnetje onder en laat het deeg dan weer voorzichtig op de taart glijden. Niet boos worden als het niet meteen lukt. Als het deeg scheurt en in de vulling valt, haal je het er weer uit, schraap je de vulling eraf en kneed je het nog eens door met wat extra bloem, om het weer wat droger te maken. En je begint opnieuw. Als je een paar gaten of dunne stukken hebt in het deegdeksel, is dat niet erg: je kan ze lekker decoratief bedekken met de restjes deeg die je zal hebben nadat je de onderkant en de bovenkant bij elkaar aangedrukt hebt en het overtollige deeg hebt weggesneden.
5. Bak de taart een klein halfuurtje tot hij begint te bruinen. Laat hem afkoelen (mag lekker koud zijn).
6. Bestrooi de taart voor het serveren met bloemsuiker en eet er verse slagroom bij.

Reacties

4 Reacties

Post a comment
  1. november 14, 2010

    Damn, ik (hartje) citroentaart en deze ziet er héérlijk uit. Komt op mijn to-do-lijstje! Dat ik overigens waarschijnlijk wel afgewerkt krijg omdat ik een ma-di-woe-vrouw ben. Ik kan inderdaad echt schandalig lui zijn, maar evengoed hard doorwerken als ik thuis ijverig zelfstandige in bijberoep zit te wezen. Hm-hm, vrouwen…!

  2. Barbara #
    november 14, 2010

    Vrouw aan de haard, goh blij dat ik af en toe tijd heb om aan mijn denkbeeldige haard te zitten, samen met mijn man die net als ik 4/5 gaat werken, omdat dat gezelliger is en omdat we daar allemaal gelukkiger van worden samen. Zeker als er lekkere citroentaart is!

  3. november 15, 2010

    Als ik zou mogen kiezen, zou ik liever langer ouderschapsverlof (voor als de kinderen ouder zijn) krijgen, dan 20 weken zwangerschapsverlof.

  4. november 26, 2010

    Bespaar mij van de anti-thuisfeministes. Ik krijg er kippevel van. Van uw taart niet, trouwens, daar krijg ik alleen maar goesting in.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS