Info

Dorien Knockaert

Mevrouw Jonge Sla was vroeger een wortelmeisje. Rank doorkruiste ze dagelijks de studentencampus, aangedreven door rauwkost en volkorenbrood. Een schrikbeeld voor de broodjeszaken in de buurt. Halve-meterbaguettes, kip andalouse, licht-pikante saus: ze was er niet toe te verleiden.

Licht-pikante saus was de specialiteit van de Jean-Pierre (altijd met de). De Jean-Pierre was in principe kruidenier; behalve broodjes had hij ook wc-papier, spaghettisaus en blikken nieuwe aardappeltjes te koop. Zelfs enkele verse groenten.

‘Oewww, een overdosis vitaminen’, riep hij toen het wortelmeisje er eens twee tomaten wou kopen. ‘Een euverdeusis vietamiene!!!!!’ Het meisje vond dat irritant. Ze wou gewoon betalen en weg, maar nu moest ze eerst nog staan blozen, met haar twee tomaten, en alle anderen maar broodjes kopen.

Daar moest ik aan denken toen ik deze week een overdosis peterselie in onze koelkast vond. Twee dikke bossen lagen er. Een goed moment om eens peterseliepesto te proberen.

Yep, ’t is helemaal hetzelfde als gewone pesto, maar dan met peterselie.

Die heeft iets stevigere blaadjes, dus je hebt meer werk als je met de vijzel aan de slag wilt. Zo heb ik het gedaan, want Jamie Oliver heeft eens gezegd dat je met de vijzel een lekkerdere smaak krijgt dan met de keukenmachine. Ik twijfel niet graag aan Jamie. Maar achteraf bedacht ik dat ik ook een deel in de keukenmachine had moeten maken, om de smaak te kunnen vergelijken. Als iemand zich tot dat experiment geroepen voelt: laat ons weten hoe het afloopt.

De pestohype van de vroege jaren 2000 ligt nog iets te vers in mijn geheugen om meteen alweer creatief met pesto te doen. Croques met pesto, boterhammen met pesto, slaatjes met pesto, gerookte zalm met pesto: veel schieten en weinig raak. Je ziet zo’n klodder pesto echt opgelucht ademhalen, vind ik, als je hem gewoon in een pan pasta roert. Al wil ik deze peterseliepesto ook wel eens proberen bij een frisse groentesoep.

Peterseliepesto

Voor een confituurpotje vol:

100 g peterselie met platte blaadjes, ontdaan van de steeltjes  (die hou ik bij en vries ik in, om er later bouillon van te trekken)

100g pijnboompitten

80 g parmesan, gemalen (als je de pesto eet bij pasta, voeg dan in je bord nog meer parmesan toe)

2 teentjes knoflook

zout

zwarte peper

olijfolie

  1. Als je met de vijzel en mortier werkt, hangt de efficiëntie samen met de grootte van je vijzel. De mijn is nogal klein, dus moest ik in porties werken. Begin altijd met knoflook en wat zout. Als je die tot een pasta vermalen hebt, prak je er in beetjes peterselie en pijnboompitten bij, en tot slot parmesan, wat peper en olijfolie. Ik heb ongeveer een deciliter olie gebruikt, voor een tamelijk brokkelige pesto (zo heb ik hem graag). Maar dat mag zeker wat meer zijn.
  2. Als je met de keukenmachine werkt, snij je de knoflook best eerst fijn. Daarna alles samen in de machine kappen, behalve de olie, die je op het einde door de pesto roert.

Reacties

4 Reacties

Post a comment
  1. augustus 14, 2010

    Hij had ook complimentjes in de aanbieding, als ik me niet vergis, de Jean-Pierre. Voor de schoon maskes. Gotta love the man.

  2. mei 28, 2012

    Die Jean-Pierre herinner ik mij ook nog. Super mooie pesto tekst!

  3. Miss Y. #
    december 19, 2012

    Super fijn en gemakkelijk recept! Het is geen zomer maar ik ga dit weekend toch eens proberen om dat zomer gevoel terug te halen 🙂

Trackbacks & Pingbacks

  1. Restjessoep met so(e)pstengels | Soppa Fest

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS