Info

Dorien Knockaert

MEER LEZEN

KOOKBOEKEN IN HET NEDERLANDS

Arabia, Merijn Tol en Nadia Zerouali. Aha, er worden wel degelijk leuke kookboeken in het Nederlands geschreven! Arabia is simpel maar aantrekkelijk, met een schat aan recepten uit de Arabische wereld die ik allemaal wil proberen. De mouhammara (paprika-notendip) en fatouche (broodsalade) van Tol & Zerouali zijn hier al op gejuich onthaald (bij wijze van spreken). En nu is er ook Bismilla Arabia, een vervolg, dat er even goed uitziet.

De Brooddoos. Meer dan kaas en salami, Lut De Clercq. Lut De Clercq kookte vroeger voor de sterren die in de Ancienne Belgique optraden. Nu heeft ze een boekje geschreven vol recepten voor verkwikkende lunchpakketten. ‘Meer dan kaas en salami’ is een understatement: De brooddoos bevat genoeg ideeën voor een heel jaar avontuurlijk koken, van familiepicknick tot kaarslichtdiner. Drankjes, salsa’s, spreads, soepen… Het inspireert door zijn verrassende combinaties en geeft veel tips waar je echt wat aan hebt. Gezond, funky en no-nonsense.

Plenty, Yotam Ottolenghi. Er bestaan veel goede vegetarische kookboeken, maar er bestaan er niet zoveel verleidelijke. Plenty toont dat het wel degelijk kan. Pittige rode linzen met komkommeryoghurt, omelet met snijbiet en saffraan, sobanoedels met aubergine en mango… Die Yotam Ottolenghi is een man met smaak en verbeelding. Zo zagen ze het ook op de redactie van de Britse krant The Guardian en ze vroegen hem om wekelijks een vegetarisch recept te posten op hun website, waar nog altijd heel veel van Ottolenghi’s recepten gratis beschikbaar zijn. Ottolenghi, zoon van een Duitse en een Italiaan, groeide op in Jeruzalem en werkt nu in Londen, waar hij al vier restaurants heeft. Eigenlijk heeft hij het niet zo met vegetariërs, hij houdt niet van beperkingen. Dat hij er wel creatief van wordt, bewijst dit boek.

Vegalicious, Alice Hart. Robuuste, smaakvolle gerechten met haalbare ingrediënten en een hoge troostfactor. Risotto met pastinaak, salie en mascarpone; wortelbeignets met koriander, schapenkaas en citroensaus; soep van rauwe groenten met avocado. Ook veel bijgerechten, basisbereidingen en menusuggesties. Deze aardperen komen uit dit boek. Kim vindt ze niet lekker. Jammer voor haar!

CULINAIR PROZA IN HET NEDERLANDS

De Hongerige Stad, Carolyn Steel. Carolyn Steel, een Britse architecte met een passie voor eten, kan heel goed uitleggen hoe architectuur onze eetcultuur beïnvloedt, en omgekeerd. Een bijzonder boeiend perspectief is dat. Waarom waren markten vroeger zo belangrijk voor onze steden en zijn ze dat nu niet meer? Hoe komt het dat de keuken plots het pronkstuk van ons huis geworden is, nadat ze eeuwenlang is weggestopt en afgeschermd? Welke rol spelen supermarkten in de aanleg van nieuwe wijken? Steel onderzoekt het met aanstekelijk plezier.

Met Mest en Vork, Alma Huisken & Doortje Stellwagen. Hebt u een hekel aan nat gras, kippengekakel en kevers, sla dit stukje dan over. Voor alle anderen is Met Mest en Vork een vakantie van zeshonderd pagina’s. Alma Huisken en Doortje Stellwagen zijn de hoeders van De Groene Luwte, een ecologische tuin in de buurt van Groningen. Voor dit boek beschreven en fotografeerden ze een jaar in hun tuin. Met veel kleur en liefde, veel rust en kennis, en met recepten voor elke maand.
In juni schaft de pot onder meer romige aardappelsoep met bosui en dragon, in juli zijn er ‘sperzieboontjes met 20 (!) knoflooktenen’, in augustus kun je ‘vederlicht gezoet pruimensap’ maken. Een boek dat gonst, kriebelt en ongegeneerd naar tuin ruikt.
Ons Eten,  Mac van Dinther & Tony Le Duc. Dit is een kookboek dat je in de eerste plaats koopt voor het leesplezier. Mac van Dinther, de culinair journalist van De Volkskrant, ging op zoek naar de oorsprong van een reeks alledaagse producten: sla, aardappelen, tomatensoep, varkensvlees. Het voerde hem naar akkers, stallen en fabrieken, en mondde uit in een reeks kleurrijke reportages – wat een pen heeft die Van Dinther! De frisse recepten die erbij gevoegd zijn, zijn mooi meegenomen.

KOOKBOEKEN IN HET ENGELS

Moro East, Sam & Sam Clark. Een van mijn lievelingskookboeken, mooi gemaakt, vol leven. Het is een afscheidsboek: Sam en Sam Clark, de mensen van het Londense restaurant Moro, begonnen eraan toen ze hoorden dat hun volkstuin in Oost-Londen ten dode opgeschreven was. Het hele tuintjesterrein moest wijken voor een nieuwbouwproject voor de Olympische Spelen. Moro East documenteert de laatste zomer met gerechten, foto’s, anekdotes en portretten van tuinders. En met recepten die onder meer leidden tot deze pompoenilav, deze selderijsalade en deze koude soepjes.

Rebar Modern Food Cookbook, Audrey Alsterberg & Wanda Urbanowicz. Een vrolijk kookboek dat verscheen in 2001, maar een zekere hippieflair heeft. Het bundelt recepten en ademt de sfeer uit van Rebar, een eethuisje in de Canadese stad Victoria. Alle recepten zijn evenwichtig en vleesloos, maar vooral funky. Het boek is leuk geschreven en tegelijk erg praktisch, met veel extra tips en combinaties. De foto’s zien er amateuristisch uit en tonen geen gerechten, maar mensen die hun krant lezen of een grapje maken in Rebar. Leuk.
(Eerst dacht ik ook dat recepten zonder foto’s een pest waren. Maar je went eraan, echt)

The Modern Vegetarian Kitchen, Peter Berley. Modern eten, wat is dat eigenlijk? Anyway, dit boek van Peter Berley vond ik eerst maar saai. Tot ik een tijdje zuivelarm ging eten en er een schat aan inspiratie vond. Hoe meer ik erin las, hoe meer ik Berleys stijl kon appreciëren. Hij gaat voor deugddoende gerechten, maar laat de fabeltjes over gezonde voeding links liggen. Hij is altijd helder, maar nooit cool. Zen.
(En wie er toch een vleugje romantiek bij wil, moet onthouden dat Berley lange tijd aan het fornuis stond van Angelica’s Kitchen, het bekendste hippierestaurant van New York.)

CULINAIR PROZA IN HET ENGELS

An Everlasting Meal. Cooking with Economy and Grace, Tamar Adler. Mijn lievelingsboek van 2012. Omdat er goede recepten in staan, maar vooral omdat Tamar Adler haar kijk op koken zo mooi kan verwoorden. Ze wil het hebben over doordeweeks koken, over hoe dat echt is. Doordeweeks koken is niet: lange recepten ontleden, uren boodschappen doen en daarna uren kokkerellen met Japanse messen en dure pannen. Het is kijken naar wat er nog in huis is en daar iets van maken wat goed doet. Soms is er alleen oud brood in huis, of een overschotje rijst en wat uien. Zelfs dan weet Adler het nog tot een kunst te verheffen. Een kunst die iedereen kan.

Animal, Vegetable, Miracle. A Year of Food Life van Barbara Kingsolver. Barbara Kingsolver, schrijfster van onder meer De Gifhouten Bijbel, vertelt in dit boek over het jaar waarin zij en haar gezin alleen voedsel uit eigen streek aten – grotendeels uit eigen tuin. Als experiment. Als statement. Als avontuur. Ja, het boek gaat over ecologische voetafdrukken, over industrieel vetgemeste koeien en over de Amerikaanse maislobby. Maar ook over de kick die het geeft om alles zelf te maken, van het zaadje tot de salade, van het eitje tot de thanksgiving-kalkoen. Met een handvol recepten van Camille Kingsolver, dochter van.

Home Cooking. A Writer in the Kitchen, Laurie Colwin. De New Yorkse schrijfster Laurie Colwin is vroeg gestorven en werd nooit heel bekend, maar hemel, wat een heerlijke nalatenschap. Zoveel persoonlijkheid, zoveel geestigheid, zo’n verzoenend boekje over thuis koken met vallen en opstaan. Dit zijn de openingsalinea’s van het boek:

Unless you live alone in a cave or hermitage, cooking and eating are social activities: even hermit monks have one communal meal a month. The sharing of food is the basis of social life, and to many people it is the only kind of social life worth participating in.
No one who cooks cooks alone. Even at her most solitary, a cook in the kitchen is surrounded by generations of cooks past, the advice and menus of cooks present, the wisdom of cookbook writers. In my kitchen I rely on Edna Lewis, Marcella Hazan, Jane Grigson, Elizabeth David, the numerous contributors to The Charleston Receipts, and Margaret Costa (author of an English book entitled The Four Seasons Cookery Book).
One of the delights of life is eating with friends; second to that is talking about eating. And, for an unsurpassed double whammy, there is talking about eating while you are eating with friends. People who like to cook like to talk about food. Plain old cooks (as opposed to the geniuses in fancy restaurants) tend to be friendly. After all, without one cook giving another cook a tip or two, human life might have died out a long time ago.

The Settler’s Cookbook, Yasmin Alibhai-Brown. Alibhai-Brown is een Britse columniste, die geboren werd in de Indiase gemeenschap in Oeganda. In The Settler’s Cookbook lardeert ze haar meeslepende levensverhaal met de recepten die het meest voor haar betekenen. Werkt dat? En of. Alibhai-Brown is een pittige tante die het één en ander meegemaakt heeft. Haar observaties zijn raak en verhelderend, haar passie aanstekelijk. Ze weet meer van politiek dan van gastronomie, maar haar dry potato curry en coconut dhal (twee recepten die ze van haar moeder kreeg) zijn hier thuis al vlotjes ingeburgerd.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 543 andere volgers