Info

Dorien Knockaert

Posts from the bakken Category

16143338383_a0bbee3ebd_o

Opgepast, dit is geen Oplichterij! Over vier dagen zal u een Groot Geluk kennen. Geluk, Rijkdom, Succes etc., dit is uw Kans. Mijnheer Frenken uit Hulst kon zijn defecte kettingzaag voor een zeer hoge prijs verkopen aan een oude dame, vier dagen nadat hij deze brief verder stuurde. Mevrouw Ten Dam uit Teuven stelde vast dat haar echtgenoot met zijn siervogels naar een caravan in het bos was verhuisd, dit tot haar grote bevrijding, ook vier dagen na het doorzenden van deze brief. KOPIEER DEZE BRIEF EN STUUR HEM BINNEN 24H door naar vijf vrienden die u geluk toewenst. U zult deel worden van onze Ketting van geluk. Indien u de Ketting verbreekt, zult u Groot ongeluk kennen. Mijnheer Prinsen, makelaar te Middelburg, stelde het doorsturen van deze brief meer dan 1,5 jaar uit en trof zijn wagen aan onder een laag uitwerpselen van de Kaukasische Meeuw, deze zijn hoogcorrosief en niet te verwijderen. Mevrouw Stenning gebruikte deze brief als bladwijzer in een kookboek en vergat hem, Zij liet zich fotograferen met een stuk peterselie tussen haar snijtanden, deze Foto heeft haar Carrière geruïneerd. Ziekte, Schadegevallen, Tegenslag, Huidirritatie etc., alles is mogelijk wanneer u deze geluksbrief NIET verder stuurt.

Mira is met een Herman thuisgekomen. Dat hoorde ik van haar moeder. Vorige lente deed ze nog haar eerste communie, nu was er die Herman al.
‘Ze heeft hier voor jou ook een Herman klaarstaan’, zei de moeder. Even kon ik niet volgen, maar kijk, verbazend veel mensen bleken te weten wat een Herman is. Een Herman is een vriendschapscake. Je zou het ook een kettingcake kunnen noemen: een vriend geeft je een potje met gistdeeg, dat je negen dagen op rij moet omroeren en af en toe voeden met melk, suiker en bloem. Op dag tien is het deeg zo goed gegroeid, dat je het in enkele porties kunt verdelen. Eén portie gebruik je als basis voor een cake, de andere geef je door aan twee vrienden, die ze op hun beurt mogen opvoeden tot cakebeslag.
Veel van mijn leeftijdgenoten kennen Herman uit hun kindertijd: in de jaren tachtig moet hij serieus wat hoofdjes op hol gebracht hebben in Vlaamse scholen. Na de millenniumwissel maakte hij zijn comeback, vooral in Duitsland, waar de hype zo groot was dat Dr Oetker er een bakboek voor uitgaf, Backen mit Hermann und Siegfried – misschien nog een idee voor de volgende ronde verkiezings-tv. De VS kennen eenzelfde gebruik, daar heet Herman doorgaans Amish friendship bread. Spreekt tot de verbeelding, maar specialisten ontkennen dat het gebruik van de amish komt. Een eindeloos vermenigvuldigbare, levende deegstarter zoals Herman is in feite in zowat elke broodcultuur een beproefd middel om een mooi gerezen eindresultaat te krijgen, en toen mensen hun brood nog zelf bakten, was het vast de normaalste zaak om een starter die over zijn hoogtepunt was, te vervangen door een flinke schep kwiek startdeeg van de buurvrouw.
Een kettingcake is beter dan een kettingbrief. Hij komt niet met dreigementen. Hoewel. In Wallonië circuleert een Herman die, volgens de begeleidende instructies, afkomstig is van het Vaticaan. Voor je hem opeet, mag je een wens doen. Hij brengt geluk. Maar! Je mag hem maar één keer in je leven maken. Anders roem noch rijkdom, een rij rotte tanden en een dubbele kin met een harige Hermanwrat.

16737403656_2a18179f2f_o

Recept
1. Meng voor de deegstarter 100 g suiker, 250 ml warm water en 7 g gist met 225 g bloem.
2. Bewaar dit startdeeg op kamertemperatuur, afgedekt met een vochtige theedoek. Roer dagelijks om. Roer er op dag 4 250 ml melk, 150 g bloem en 200 g suiker door. Herhaal dit op dag 9. Nu is Herman klaar. Verdeel hem in 4 porties.
3. Deel 3 porties uit. De nieuwe eigenaar kan beginnen vanaf stap 2. Maak van de vierde portie op dag 10 een cake door er 150 g olie, 2 eieren, 1 kleingesneden appel, 170 g suiker, 100 g gebroken walnoten, 100 g rozijnen, 250 g zelfrijzende bloem, 2 tl kaneel en 1 tl zout door te roeren. Bak in een oven van 180°C in 75 minuten goudbruin.

Deze tekst verscheen eerder in de rubriek De Keukenprinses in De Standaard Magazine. Intussen maakte ik ook al een Herman met banaan, chocolade, walnoten en gekonfijte gember. En dit weekend wil ik van Herman pannenkoeken bakken.

14073196471_ba64e0403c_o
Tegenwoordig heb ik niet zoveel zin om zoete dingen te bakken, maar soms vraagt het leven nog weleens om taart. Of de rabarberplant naast onze schommel, die vraagt er ook om.
Gelukkig is er dit stressloze recept. Het begon als Haasroodse Appeltaart, het recept van Tante Bieke uit Haasrode. Ze maakte het weleens wanneer we met z’n allen op bezoek kwamen. Mijn moeder nam het recept mee naar huis en maakte er Olense Appeltaart van, en gaandeweg ook Olense Rabarbertaart of Olense Stekelbezentaart. Maar we spreken nog altijd over het pre-computertijdperk, dus als je het recept eenmaal voor appeltaart had getypt, ging je niet nog eens een versie voor stekelbezentaart typen.

13889783079_fd1dc4ed48_o
Ik kreeg het recept van mijn moeder en gebruik het vooral voor rabarber. Als ik van iemand veel rabarber krijg. Of als ik veel mensen rabarbertaart wil geven. Het is namelijk een recept voor een hele bakplaat tegelijk, al kun je het natuurlijk wel halveren.
Als je de proporties van het recept respecteert, ziet het er meer uit als een taart dan de foto hierboven suggereert. Het fruit ligt er mooi op. Maar ik heb geen bakvorm die precies een halve bakplaat groot is, dus als ik met een halve portie werk, gaat het allemaal in een wat kleinere vorm en wordt het een dikkere, meer cake-achtige taart, waarin het fruit wegzakt. Ook lekker.
Het verschil met een gewone cake is het verleidelijke glazuursausje. En het feit, uiteraard, dat het geen gewone cake is, maar Borgerhoutse/Olense/Haasroodse Rabarbertaart.

Rabarbertaart voor veel volk
Voor 1 bakplaat:
TAART:
500 g zelfrijzende bloem
350 g suiker
2 eieren
125 g gesmolten boter
3-4 lange stelen rabarber, in stukjes van een dikke centimeter
2 dl melk
GLAZUURSAUSJE:
60 g boter
3-4 el suiker (of nog eentje meer als je met heel zure rabarber te doen hebt – kwestie van proeven en soms een beetje gokken)
1 ei
1 dl melk
0,5 dl room

1. Verwarm de oven voor tot 180°. Bekleed een bakplaat met bakpapier en laat aan de kanten wat papier overhangen (dat zal je helpen om de taart uiteindelijk uit de vorm te krijgen).
2. Roer alle ingrediënten van de taart tot een glad mengsel. Strijk het uit op de bakplaat. Beleg het met de rabarber (dicht opeen leggen).
3. Bak de taart ongeveer een halfuur in het midden van de oven.
4. Roer de ingrediënten voor het sausje. Giet het over de taart. Steek de taart opnieuw in de oven, voor 5 tot 10 minuten, tot zich een korstje begint te vormen.

pastinaakmuffins

In het Grote Groentenrijk zijn er twee soorten waar ik nog vriendschap mee moet sluiten. Er is de broccoli, die ik associeer met prakkerige kantinekost en kleuterpap. En er is de pastinaak. Dat is een heel ander verhaal. Pastinaken zijn van adel. Maar ze zijn ook zoet, met een houtige bijsmaak, soms wat vezelig… Nee, het lukte me tot nu toe niet om er iets mee te maken dat met een andere groente niet lekkerder zou zijn.
Ik bleef natuurlijk wel proberen. En kijk, laatst kwam ik in een kookboek een feestelijke pastinaaktaart met slagroom tegen. Dat ging me wat ver, maar muffins zag ik wel zitten. (more…)

kaneelbroodjes

Kerstmis, dus.
Gisteren zat ik in een museumcafé te werken (museumcafés = wifi) en aan het tafeltje naast mij zaten twee dagjesmensen. Een paar, vijftigers. Zij vertelde onverstoorbaar: ‘Ik zal de tafel niet op voorhand kunnen dekken dit jaar want met het aperitief blablabla. De hapjes blablabla cadeaubonnen blablabla. Enzovoort.’ Hij knikte maar dacht aan iets anders, iets onpeilbaars, misschien zijn kippenkot of misschien de quiz van de tennisclub of misschien een vrouw die hij eens zag bij de dokter. Het deerde geen van beiden.
Kerstmis. Onuitroeibare traditie. Je moét er iets mee doen. (more…)

Onze Jan is terug. Hij is weer op de been, hij komt weer werken. Maanden en maanden hebben we hem gemist bij De Standaard – en de kans is groot dat ook u hem miste. Want zijn been genas zo slecht, dat hij niet meer naar tentoonstellingen kon en dat we kranten moesten maken zonder zijn zorgvuldige, liefdevolle stukken over beeldende kunst. (more…)

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 737 andere volgers