Info

Dorien Knockaert

mossel

De meeste mensen leren met het volwassen worden af om goede voornemens te maken voor een nieuw jaar. Ik maak er almaar meer. Het is aanstekelijk en misschien ook effectief, toch als je het op lange termijn bekijkt. Ik herinner me de eerste keer dat ik me voornam om geen vlees meer te eten, een kleine twintig jaar geleden. Een dag later zat ik al tomatensoep met gehaktballen naar binnen te lepelen – rats vergeten dat ik dat niet meer wou doen! Maar kijk, intussen zijn we toch maar mooi een soort van vegetariër.
Deze keer zijn mijn voornemens:
- Realistischer plannen en stipter zijn.
- Een jaar geen nieuwe kleren kopen.
- Amazon boycotten.
Niet sporten? Ah nee, dat ben ik sinds vorige maand namelijk al aan het doen, daar had ik de jaarwissel niet meer voor nodig (Echt een goeie tip: een van je goede voornemens – liefst het zwaarste – voor de jaarwissel al in de praktijk beginnen te brengen. Geeft vaart).
En niet gezonder eten? Bah ja, dat deed ik al redelijk goed. Al ontspoorde het in het najaar enigszins, door allerlei feestjes en proeverijen. Januari is dus de maand waarin ik de meubelen probeer te redden (lees: 3 kilo feestjesvet moet kwijtspelen) en mijn repertoire wat wil uitbreiden in de gezonde richting.

casper

Een vriendin van mij doet deze maand de Whole 30, een strikt eliminatiedieet waarin je eigenlijk alleen nog groente, vis en vlees kunt eten (zelfs geen fruit!). Volgens haar is het een hype in Amerika en Australië. Het drijft grotendeels op de gedachte dat je veel fitter en gelukkiger zou kunnen zijn, maar dat je dieet daar een stokje voor steekt. Dertig dagen lang elimineer je allerlei mogelijke stoorzenders – zuivel, graan, additieven – in de hoop je betere, ongerepte zelf te ontdekken. Hoe het daarna verder moet, is niet helemaal duidelijk.
Bon, de boerendochter in mij vindt het allemaal een beetje overdreven. En de wereldverbeteraar vindt het onbegrijpelijk dat je, bij wijze van goed voornemen, méér vlees wilt eten dan anders. Dus zei ik tegen die vriendin: eet gewoon een maand zo weinig mogelijk industrieel geraffineerd eten – lege suikers, goedkope vetten. Dan evolueer je ook naar een eetpatroon dat gezonder is, én vol te houden.
Dat is dus wat ik deze maand ga proberen. Lees: als mijn mama geen pannenkoeken voor mij gebakken heeft en als mijn schoonbroer ons niet verrast met dampende, vers gebakken ontbijtbroodjes, dan eet ik volle bak groenten, hele granen, pitten, noten, peulvruchten en gezonde vetten. Geen suiker, geen kaas, geen chips. Eens wat tofoe, eens wat eieren. Ik zou ook graag meer uit de zee eten, want dat lijkt toch wel erg gezond te zijn (omega 3′s, jodium). Voornamelijk zeewier en af en toe mosselen.
Mosselen zijn niet vegetarisch, maar mosselkweek is wel veel duurzamer en naar mijn gevoel ook veel minder wreed dan viskweek. Daarom bestel ik op restaurant weleens een mosselpot. Gisteren kookte ik voor het eerst thuis mosselen en at ik misschien ook voor het eerst mosselen zonder frieten. Maar wel met zeekraal.
Weinig geuren maken zoveel kindertijdherinneringen in mij los als zeegeur, en weinig dingen ruiken zo gelijk de zee als een stomende mosselpot met zeekraal. Smaken deed het ook.
Zeekraal is een bijzonder sierlijke, zilte groente (geen wier, want het groeit niet in de zee). Je kunt het kopen in biowinkels en in de visafdeling van Delhaize. Het laat zich rauw eten, maar ik voeg het meestal op het laatste moment toe aan een warme bereiding zoals een pasta of een mosselpot.

Mosselen met zeekraal
Voor 2 – 3 personen:
2 kg mosselen
klont boter
1 kleine ui, gesnipperd
4 tenen knoflook, in plakjes
1/4 venkel, in dunne snippers
2 stengels selderij, in dunne plakjes
1 bakje zeekraal (2 handen vol)
Voor het sausje:
Enkele eetlepels mayonaise, bij voorkeur zelfgemaakte
witte wijnazijn
mosterd
peper
zout

1. Maak de mosselen schoon door ze drie keer, met enig geweld, te spoelen in schoon water.
2. Stoof de ui met de knoflook glazig in wat boter, in een grote kookpot waar je een deksel bij hebt.
3. Maak intussen het mosselsausje door naar smaak mosterd, azijn, peper en zout aan wat mayonaise toe te voegen. Ik voeg ook op het eind een lepeltje warm kookvocht van de mosselen toe, dan wordt de saus vloeibaarder en nog lekkerder.
4. Voeg de selderij en de venkel toe aan de ui en stoof ze enkele minuten mee – ze moeten niet zacht worden.
5. Voeg de mosselen toe, draai het vuur helemaal open en dek de pot af, zodat de mosselen in hun eigen stoom kunnen garen. Schud de pot ongeveer om de minuut op. Na 4 à 5 minuten zijn de mosselen gaar. (Dit is een beetje mikken, je weet het maar zeker door eens een mossel uit de pot te halen en uit de schelp te trekken. Trekt hij tegen en scheurt hij, dan is hij nog niet gaar. Zodra hij netjes loslaat, is hij gaar en zal hij alleen maar minder lekker worden door op het vuur te blijven).
6. Roer de zeekraal onder de dampende mosselen. Serveer de mosselpot met het sausje in een apart kommetje (gelijk ge dat gewoon zijt van aan de zee of van op het Sint-Annekestrand).

Hieronder mijn megagezond weekmenuutje! Het zijn allemaal heel simpele combinaties waar weinig recept aan te pas komt, maar als er iemand toch meer tekst en uitleg wil, dan hoor ik het wel.

Schermafbeelding 2013-01-06 om 22.14.31

Reacties

2 Reacties

Post a comment
  1. mei 16, 2013

    Ja mosselen eten vind ik hetzelfde als vis. Allejah voor mij is dat vegetatisch. Nu ja ik zou ze toch met frietjes eten!

Trackbacks & Pingbacks

  1. Appeltaart « Jonge Sla

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 634 andere volgers